Pytania i odpowiedzi Ojców Pustyni o myślach [cz.1]

przez admin w dziale Filokalia

  1. Pytanie: „Jakim powinien żyć mnich w celi?”

Odpowiedź: „Powinien oddalić się od ludzkiej wiedzy, tak aby po uwolnieniu myśli od wszystkich spraw zamieszkała w niej wiedza Boża”.

  1. Pytanie: „Kim chce być mnich?”

Odpowiedź: „Mnich jest jak gołąb. Jak bowiem gołąb w swoim czasie wyleciawszy w powietrze bije skrzydłami, ale jeśli zwleka z powrotem do swego gniazda, dzikie ptaki go maltretują i tak traci swe piękno; podobnie i mnich: wychodzi podczas liturgii, aby otrząsnąć się od swoich złych myśli i jeśli zwleka z powrotem do swej celi, jest maltretowany; przez szatanów, którzy zaciemniają jego myśli”.

  1. Pytanie: „Jaką myślą szatan wypędza mnicha z jego celi?”

Odpowiedź: „Diabeł jest czarownikiem: jako czarownik prostymi słowami wyprowadza zwierzę z jego nory i rzuca na ulice miasta, zostawiając je na pośmiewisko ludzi, a gdy ono zestarzeje, przebywając z nim, albo je później rzuca w ogień, albo topi. Podobnie rzecz ma się z mnichem: to samo znosi, gdy porwany przez (złe) myśli opuści swoją celę”.

  1. Pytanie: „Jeśli wyjdzie mnich na służbę i spotka go po drodze kobieta, jak może uciec od walki związanej z nieczystością?”

Odpowiedź: „Nie może uciec od walki, ale może uciekać od uczynku, jeśli zachowa milczenie w czasie spotkania. Jak bowiem, gdy rozpalony materiał spotka się z siarką, wybucha ogień, tak i rozmowa: skoro spotka się mężczyzna z kobietą, powoduje grzech”.

  1. Pytanie: „Przez jaką myśl nieczystość wchodzi do człowieka?”

Odpowiedź: „Nie jedna, nie dwie, nie pięć ani dziesięć dróg prowa­dzi do nieczystości, ale wszystkie myśli (podsuwane przez) szatana zawierają ukrytą nieczystość”.

  1. Pytanie: „Czy jest rzeczą dobrą sprawiać sobie dwa chitony?”

Odpowiedź: „Spraw sobie dwa chitony, natomiast nie sprawiaj sobie złośliwości, która plami całe ciało. Dusza nie potrzebuje złośli­wości, ciało natomiast potrzebuje okrycia. Jeśli jednak mamy to, czego potrzebujemy, i co nam wystarcza, zadowólmy się tym”.

  1. Pytanie: „Jak należy wypełnić liturgię psalmów i jaką miarę zachować w postach?”

Odpowiedź: „Nie czyńcie nic ponad to, co do was należy. Wielu bowiem chciało osiągnąć ponad miarę, a potem nie osiągnęli nawet tego, co stanowi minimum”.

  1. Pytanie: „Jeśli brat zmusza mnie do wypicia jednego kubka wina w jego celi, czy należy odejść?”

Odpowiedź: „Uciekaj od winopijstwa, a ocalisz się jak łania z sideł. Wielu bowiem z jego powodu wpadło w sidła złych myśli”.

  1. Pytanie: „Dlaczego nie mogę zamieszkiwać z braćmi?”

Odpowiedź: „Bo nie boisz się Boga. Jeślibyś pamiętał o tym, co jest napisane w Piśmie, że w Sodomie ocalał tylko Lot, ponieważ nikogo nie osądzał, to i ty rzuciłbyś się w środek dzikich zwierząt, aby (wśród nich) zamieszkać”.

  1. Pytanie: „Jeśli zgorszy mnie brat, czy trzeba, abym padł przed nim?”

 Odpowiedź: „Padnij przed nim, ale odetnij się od niego. Mamy bowiem słowa Arseniusza, który mówi: ‘Miłuj wszystkich, ale od wszystkich trzymaj się z daleka’”.

  1. Pytanie: „Czym jest dla człowieka przynieść do kościoła ofiarę dziękczynienia?”

Odpowiedź: „Taki czyn jest skarbem złożonym przed Bogiem i to, co składasz tu, Bóg przyjmuje na wysokościach”.

  1. Pytanie: „Czym jest grzech złorzeczenia?”

Odpowiedź: „Grzech złorzeczenia nie pozwala człowiekowi osiągnąć Bożej obecności. Stoi napisane: ‘Kto w ukryciu mówi przeciw bliźniemu swemu, tego wypędzę’”.

  1. Pytanie: „Chcę ponieść męczeństwo ze względu na Boga”.

Odpowiedź: „Jeśli ktoś w chwili rozpaczy zniesie bliźniego, to podobny jest do pieca ognistego i Trzech Młodzieńców”.

  1. Pytanie: „Dlaczego, gdy znajduję się na modlitwie, (złe) myśli nie dają mi spokoju?”

Odpowiedź: „Ponieważ szatan od początku nie chciał oddać pokłonu Bogu wszechrzeczy. Został więc wyrzucony z nieba i stał się obcym Królestwu Bożemu, i dlatego nas odciąga od modlitwy; pragnie, by to samo i nam się przydarzyło”.

  1. Pytanie: „Jak to się dzieje, że myśli przedstawiają mi przyjemności smaku i odwodzą mnie od postów?”

Odpowiedź: „Ponieważ (szatan) oszukał Adama przez pokarm i z nami działa również w podobny spo­sób”.

  1. Pytanie: „Dlaczego nieczystość tak dręczy ludzi?”

Odpowiedź: „Bo wie szatan, że nieczystość czyni nas obcymi Duchowi Świętemu. Słyszy on bowiem słowa Pana, który mówi: „’Nie pozostanie duch mój w lu­dziach, bo są ciałem’”.

  1. Pytanie: „Dlaczego szatan tak bardzo wciąga mnie w rozproszenia, a odciąga od pracy fizycznej?”

Odpowiedź: „Bo szatan wie, że owoc jałmużny rodzi się z pracy fizycznej. Dlatego wciąga nas w roz­pro­sze­nie, byśmy nie oddawali się pracy fizycznej, chcąc od­ciąć nas od źródła jałmużny”.

  1. Pytanie: „Jak może odciąć człowiek podstępy sza­tanów?”

Odpowiedź: „Jak ryba nie może przeszkodzić rybakowi w zarzuceniu haczyka w morze, ale jeśli zna zło z nim połączone, odwraca się od niego i tak się ocali, a działanie rybaka zostaje bezskuteczne – tak się ma rzecz również z człowiekiem”.

  1. Pytanie: „Czy człowiek grzeszy z powodu myśli?”

Odpowiedź: „Skale nie szkodzą fale. Podobnie atak nieskuteczny nie przynosi szkody człowiekowi. Napisano bowiem, że „‘wszelki grzech niespełniony, nie jest grzechem’”.

  1. Pytanie: „Co oznaczają słowa: ‘Jeśliby kto miał wiarę jak ziarno gorczycy?’”

Odpowiedź: „Jak rolnik, orząc ziemię, sieje nasienie, a ziarno zna­lazłszy szeroką przestrzeń w ziemi zapuszcza korzenie i wypuszcza w górę gałęzie, tak że ptaki niebios na nim zamieszkują, tak ma się również rzecz z człowiekiem: skoro oczyści swe serce, przyj­muje słowo Boże i ono pozostaje w nim i rodzi dobre myśli, tak że Boże przykazania w nim mieszkają”.

  1. Pytanie: „Czy jest rzeczą dobrą zamieszkiwać na pustyni?”

Odpowiedź: „Synowie Izraela, skoro ustały prześladowania w Egipcie i zamieszkali w namiotach, nauczyli się bojaźni Bożej. I statki, rzucane wiatrem pośrodku morza, pozostają nieużyteczne; skoro jed­nak przybiją do portu, wtedy korzystają ze swego ładunku. Podob­nie i człowiek: o ile nie trwa w jednym miejscu, nie przyjmuje po­znania prawdy. Bowiem ze wszystkich cnót Bóg wybrał uciszenie wewnętrzne (gr. hesychian). Napisano bowiem: ‘Na kim spoczną moje oczy, jeśli nie na łagodnym, skupionym i wypełniającym moje słowa’”.


Fragment z książki „Apoftegmaty Ojców Pustyni, tom 3″


Skomentuj

Wybór z I tomu „Filokalii”
Możesz pomóc
Darowizna na rzecz projektu FILOKALIA

Kwota: PLN

Dołącz do nas
Praktyka modlitwy Jezusowej

Zapisz się do newslettera

Dołącz do grona zadowolonych subskrybentów i ciesz się z wartościowych tekstów o modlitwie serca. Na bieżąco będziemy informować o postępie prac nad pierwszym przekładem FILOKALII. W nagrodę otrzymasz darmowe E-BOOKI :)