O świętej i przebóstwiającej modlitwie [cz.1]

przez admin w dziale Filokalia

Owa Boska modlitwa, czyli wzywanie naszego Zbawcy słowami: Panie, Jezu Chryste, Synu Boży, zmiłuj się nade mną – jest prośbą, oddaniem siebie i wyznaniem wiary. Pobudza Ducha Świętego, udziela Bożych darów, oczyszcza serca i wypędza demony. Jest obecnością Jezusa Chrystusa w nas, źródłem duchowych zamiarów i świętych myśli. Wyzwala z grzechów, uzdrawia dusze i ciała, obdarowuje Bożym światłem i miłosierdziem. Pokornym przydziela objawienie niebiańskich tajemnic i samo zbawienie. Zawiera w sobie drogę do zbawienia, jaką jest Imię naszego Boga, Imię Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, jedyne, jakie wzywamy w nas; w żadnym też innym, jak mówi Apostoł, nie możemy być zbawieni (Dz 4,12).

Modlitwa ta jest prośbą, ponieważ przez nią wypraszamy miłosierdzie Pana. Jest oddaniem siebie, ponieważ ofiarujemy się Chrystusowi, poprzez przyzywanie Go. Jest wyznaniem, ponieważ Piotr, który wyznał taką wiarę, został nazwany błogosławionym (Mt 16,17). Pobudza Ducha, ponieważ nikt też nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: Panem jest Jezus (1 Kor 12,3). Udziela Bożych darów, ponieważ przez nią dam tobie, mówi Chrystus do Piotra, klucze królestwa niebieskiego (Mt 16,19). Oczyszcza serca, ponieważ wzywa i widzi Boga, oraz czyni czystym tego, który ogląda Go. Wypędza demony, ponieważ – w imię Jezusa – były i są wypędzone wszystkie demony. Jest zamieszkaniem i obecnością Chrystusa, ponieważ Chrystus jest w nas, gdy o Nim pamiętamy, a poprzez pamięć zamieszkuje On w naszym sercu i napełnia je radością. Powiedziano bowiem: Wspomniałem na Boga i ura­dowałem się (Ps 76,4). Modlitwa ta – to źródło myśli i zamysłów duchowych, ponieważ Chrystus jest skarbcem wszelkiej mądrości i wiedzy (Kol 2,3) i udziela On owych darów tym, których zamieszkuje. Wyzwala ona z grzechów, ponieważ przez nią jest powiedziane, co rozwiążesz, będzie rozwiązane w niebie (Mt 16,19; 18,18). Uzdrawia dusze i ciała, jak jest napisane: W imię Jezusa Chrystusa, wstań i chodź! (Dz 3,6), i: Eneaszu, Jezus Chrystus cię uzdrawia (Dz 9,34). Obdarowuje Bożym światłem, ponieważ Chrystus jest prawdziwą światłością (J 1,9), udziela też jasności i łaski tym, którzy Go wzywają. Powiedziano: Niech będzie jasność Pana Boga naszego nad nami (Ps 89,17), i: Kto idzie za Mną, będzie miał światło życia (J 8,12). Napełnia Bożym miłosierdziem, albowiem szukamy miłosierdzia, Pan zaś jest miłosierny i litościwy dla wszystkich, którzy Go wzywają (Ps 85,5; 144,8), i weźmie w obronę tych, którzy wołają do Niego (Łk 18,7). Pokornym przydziela ona objawienia i rozumienie Bożych tajemnic. Stało się to udziałem rybaka Piotra dzięki objawieniu Ojca, który jest w niebie (Mt 16,17). Paweł zaś został porwany aż do trzeciego nieba i usłyszał objawienie (2 Kor 12,2).

Skutki tej modlitwy są zawsze te same. Jest ona jedyną drogą zbawienia, ponieważ, jak mówi Apostoł, w nikim innym nie możemy być zbawieni (Dz 4,12), i: On jest Chrystusem, Zbawicielem świata (J 4,42). Dlatego też w dniu ostatecznym wszelki język, dobrowolnie lub wbrew sobie, wyzna i obwieści, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca (Flp 2,11). Jest to znak naszej wiary, ponieważ jesteśmy chrześcijanami i tak się nazywamy. Świadczy ona, że jesteśmy z Bo­ga, zgodnie ze słowami, które już przypominaliśmy: Każdy duch, który uznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga. I każdy duch, który nie wyznaje tego, nie jest z Boga (1 J 4,2–3). A to jest duch Antychrysta, który nie wyznaje Jezusa Chrystusa (1 J 4,3).

Trzeba zatem, aby wszyscy wierni nieustannie wyznawali to Imię ze względu na głoszenie wiary i na miłość naszego Pana Jezusa Chrystusa, od której nic nie powinno nas oddzielić (Rz 8,35). Ze względu też na łaskę, która pochodzi od Jego Imienia, na odpuszczenie grzechów, odkupienie, uzdrowienie, uświęcenie, oświecenie i przede wszystkim zbawienie. W tym Bożym Imieniu Apostołowie czynili cuda i nauczali. Święty Ewangelista mówi: Te rzeczy zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Bożym (J 20,31). Oto wiara. Abyś­cie też wierząc, mieli życie w Imię Jego (J 20,31). Oto zbawienie i życie.


św. Symeon z Tesalonik – fragment z książki „Filokalia. Teksty o modlitwie serca”


Skorzystaj z zestawu do modlitwy Jezusowejwejdź do naszej księgarni on-line


Skomentuj

Wybór z I tomu „Filokalii”
Możesz pomóc
Darowizna na rzecz projektu FILOKALIA

Kwota: PLN

Dołącz do nas
Praktyka modlitwy Jezusowej

Zapisz się do newslettera

Dołącz do grona zadowolonych subskrybentów i ciesz się z wartościowych tekstów o modlitwie serca. Na bieżąco będziemy informować o postępie prac nad pierwszym przekładem FILOKALII. W nagrodę otrzymasz darmowe E-BOOKI :)