Modlitwa Jezusowa w Piśmie Świętym i wedle tradycji Ojców

przez admin w dziale Filokalia

Najstarszym miejscem u Ojców, gdzie mowa o Imieniu Jezusa, jest Pasterz Hermasa (1. połowa II w.). Hermas pisze, że „otrzymanie imienia Syna Bożego” oznacza otrzymanie „jednej myśli, jednego dążenia, jednej wiary, jednej miłości” i dodaje, że „wraz z Imieniem [ludy nim nazwane – aluzja do nazwy chrześcijan] zaczęły także nosić imiona dziewic”. Mówi także, że jak „nie możesz wejść do miasta inaczej jak przez jego bramę, podobnie i do Królestwa Bożego nie może wejść człowiek inaczej niż przez Imię Jego umiłowanego Syna”. Mówi też o tych, którzy „cierpieli dla Imienia Syna Bożego”. Czy mamy tutaj do czynienia jedynie z odniesieniami do chrztu i męczeństwa, czy są też tutaj jakieś zalążki teologii Imienia? Na korzyść tej drugiej hipotezy przemawiają inne słowa Hermasa: „Imię Syna Bożego wielkie jest, niezmierzone i cały świat dźwiga”. Średniowieczni mistycy bizantyńscy, którzy propagowali modlitwę Jezusową, podpisaliby się pod tymi słowami z radością. Czytając uważnie zdania, które następują po cytowanej frazie oraz rozdział, który ją poprzedza, można poczuć się lekko zaskoczonym: obok Imienia Syna pojawiają się imiona dziewic czy nazwy mocy lub kamieni; można bowiem odnieść wrażenie, że dla Hermasa Imię jest czymś nad wyraz realnym, mającym swój status ontologiczny.


Fragment audibooka Modlitwa Jezusowa. Jej początek, rozwój i praktyka w tradycji bizantyńsko-słowiańskiejMożesz skorzystać z wersji drukowanej lub elektronicznej (e-book). Pozostałe publikacje na temat modlitwy Jezusowej znajdziesz w naszej księgarni internetowej.


Skomentuj

Wybór z I tomu „Filokalii”
Możesz pomóc
Darowizna na rzecz projektu FILOKALIA

Kwota: PLN

Dołącz do nas
Praktyka modlitwy Jezusowej

Zapisz się do newslettera

Dołącz do grona zadowolonych subskrybentów i ciesz się z wartościowych tekstów o modlitwie serca. Na bieżąco będziemy informować o postępie prac nad pierwszym przekładem FILOKALII. W nagrodę otrzymasz darmowe E-BOOKI :)