MODLITWA JEST NAJWAŻNIEJSZA [CZ.2]

przez admin w dziale Filokalia

Jeśli pokora i miłość, prostota i dobroć nie będą towarzyszyły naszej modlitwie, będzie ona raczej pozorem modlitwy, nie mogąc być dla nas pożyteczną. A dotyczy to nie tylko modlitwy, ale każdego wysiłku i trudu: czystości albo postu, czuwania, śpiewu psalmów, posługi braciom czy jakiejkolwiek innej działalności podjętej z miłości do cnoty.

Gdybyśmy nie starali się o to, by rozwijały się w nas miłość, pokój, radość, prostota, pokora, ale także łagodność, otwartość i należyta wiara, cierpli­wość i życzliwość – trudzilibyśmy się bez żadnego pożytku. Ze względu na te wartości podejmujemy się bowiem znoszenia trudów. Jeżeli zaś nie znajdujemy w nas miłości, próżne jest nasze działanie. Wtedy niczym nie różnimy się od pięciu głupich panien: nie miały one w swoich sercach duchowej oliwy, oznaczającej ujawnienie się – za pośrednictwem Ducha – wymienionych cnót. Zostały więc nazwane „głupimi” i żałośnie wykluczone z królewskich zaślubin. Nie zyskały żadnego pożytku za trud dziewictwa.

Przy uprawie winorośli, ludzie dokładają wszelkich trudów i starań, mając nadzieję, że zbiorą owoce, ale jeśli tak się nie stanie, ich wysiłek jest daremny. Podobnie, jeśli nie dostrzegamy w sobie – pochodzących od Ducha – miłości, pokoju, radości i innych cnót, jakie wyli­cza Apostoł (Ga 5,22) i jeśli, z całą pewnością, nie możemy – w wyraźnym duchowym odczuciu – stwierdzić ich zaistnienia w nas, to trud dziewictwa, modlitwy i psalmodii, postu i czuwania okazałby się próżny. Albowiem owe wysiłki duszy i ciała winny być podjęte, jak już powie­dzieliśmy, z nadzieją na wewnętrzny rozwój. Jeżeli zaś owe cnoty objawią się w naszym życiu, będzie to duchowym weselem połączonym z niezniszczalną radością, jaką Duch Święty, w niewymowny sposób, daje sercom wiernym i po­kornym.

Tak więc, trudy i wysiłki niech będą oceniane według tego czym są: jako trudy i wysiłki. Jeśli zaś ktoś, z braku rozeznania, uzna, że one same są owocami Ducha Świętego, niech nie trwa w nieświadomości, pocieszając i zwodząc siebie samego i pozbawiając się wówczas prawdziwych darów duchowych.


św. Makary Wielki – fragment z książki „Filokalia. Teksty o modlitwie serca”


Skorzystaj z zestawu do modlitwy Jezusowejwejdź do naszej księgarni on-line


Skomentuj

Wybór z I tomu „Filokalii”
Możesz pomóc
Darowizna na rzecz projektu FILOKALIA

Kwota: PLN

Dołącz do nas
Praktyka modlitwy Jezusowej

Zapisz się do newslettera

Dołącz do grona zadowolonych subskrybentów i ciesz się z wartościowych tekstów o modlitwie serca. Na bieżąco będziemy informować o postępie prac nad pierwszym przekładem FILOKALII. W nagrodę otrzymasz darmowe E-BOOKI :)