Listy Barsanufiusza i Jana [cz.8] Dialog na temat wiary

przez admin w dziale Filokalia

Odpowiedź tego samego Wielkiego Starca do tego samego brata, który wszedł z kimś w dialog na temat wiary, a nie był wystarczająco zdolny do prowadzenia takich dyskusji i czuł się wobec tego niepewnie.

Odpowiedź:

Boski Apostoł pobudzony przez Ducha Świętego powiedział: Wierny jest Bóg i nie dozwoli was kusić ponad to, co potraficie znieść. Bracie mój, który jesteś ze mną jednym duchem i prawdziwie umiłowany, bądź zupełnie pewien w Panu, że widząc twoje utrapienie i niepokój pokuszenia, które przyszło na ciebie, cierpiałem tak bardzo, jak nigdy wcześniej, przypominając sobie szczególnie słowa Apostoła, który mówił: Któż odczuwa słabość, bym i ja nie czuł się słaby? i tak dalej. I znów: Gdy cierpi jeden członek, współcierpią wszystkie inne członki. Choć więc nie czynię tego, co mówił Apostoł, usłyszałem jednak jego słowa: Płakać z płaczącymi, weselić się z tymi, którzy się weselą. Chwała na wysokości Bogu, który nie pozwolił nienawidzącemu dobra Nieprzyjacielowi wypełnić całego jego zła według jego własnej woli. Chce on bowiem pożreć żyjących ludzi, o czym zaświadczył pierwszy z Apostołów – Piotr, mówiąc: Jak lew ryczący szuka, kogo pożreć. Panie mój, nie przyjmujmy zawsze tak prędko zamętu złych myśli, żebyśmy byli poruszeni i niepokojeni wobec naszego bliźniego. Jest to nic innego, jak dzieło diabła. A jak zrozumiemy słowa: Błogosławiony, który wytrwa w pokusie, gdy zostanie poddany próbie i tak dalej.

Nie napisałem więc tego waszej miłości jak komuś, kto potrzebuje pouczenia. Jeślibyś bowiem badał Pismo, o wiele bardziej niż ja byłbyś rozważny i rozumny. Ja bowiem jestem nędzny i słaby i noszę moje miano na próżno. Z bólu serca i miłości wielkiej do Boga napisałem ci wśród wielu łez. Wzmocnij więc swoje serce w bojaźni Tego, który wzmocnił niebo i umocował je, położył fundament twego domu na solidnej skale i który umocował ziemię nad wodami. Ukarze twych dręczycieli Ten, który ukarał wiatry i morze. Oddala od ciebie zapomnienie przykazań Ten, który oddala zachód od wschodu. Ulituje się nad twoją duszą, jak ojciec lituje się nad synami i oświeci twoje serce Ten, który oświecił to, co było pogrążone w ciemności. Da ci wytrwałość, abyś zamieszkał ze mną, którego kochasz, w pokoju aż do ostatniego tchnienia, jak nam to był objawił przez swą łaskę Ten, który powiedział: Kto wytrwa do końca, będzie zbawiony. Da nam pokój między nami aż do końca – ten pokój, który dał swoim uczniom. Da nam dojść do doskonałej Jego miłości Ten, który powiedział: Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Powiedział także: Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali. Jeśli będziemy się tak miłować, nic nas od siebie nie oddzieli aż do śmierci. Lecz jak zostało napisane: Teraz Izraelu i znów: Jeśli gniew władcy się przeciw tobie podniesie, miejsca swego nie opuszczaj. Ja powiem ci słowa Rut: Obym cię nie opuściła, ale śmierć oddzieli mnie od ciebie. Jeśli zaś ty zniszczysz coś z tego, ja jestem zupełnie niewinny, zobaczysz i będziesz się bronić w Dzień Sądu. Ja bowiem chętnie kładę moje życie za ciebie – mojego brata. A nie jest to przykazanie, trwaj w samotności, podziwiając i wielbiąc Boga, który wybawił cię z wielkich niebezpieczeństw, utrapień i przeróżnych pokus.

Wybacz mi, bo plotę głupstwa. Z powodu licznych zmartwień i wielkiej radości rozpisałem się. Pan z tobą, umiłowany.


Fragment z książki „Listy” Barsanufiusza i Jana


Zobacz też inne teksty z serii Źródła monastyczne


Skomentuj

Wybór z I tomu „Filokalii”
Możesz pomóc
Darowizna na rzecz projektu FILOKALIA

Kwota: PLN

Dołącz do nas
Praktyka modlitwy Jezusowej

Zapisz się do newslettera

Dołącz do grona zadowolonych subskrybentów i ciesz się z wartościowych tekstów o modlitwie serca. Na bieżąco będziemy informować o postępie prac nad pierwszym przekładem FILOKALII. W nagrodę otrzymasz darmowe E-BOOKI :)