Listy Barsanufiusza i Jana [cz.5] Doskonała cierpliwość

przez admin w dziale Filokalia

Odpowiedź tego samego Wielkiego Starca do tego samego brata, który wyjawił komuś rzeczy, o których Starzec polecił mu nikomu nie mówić i przez to popadł w pokusę. Mowa tu także o doskonałej cierpliwości.

Odpowiedź:

Powiedz bratu: Napisano, że jeśli ktoś nie ma Ducha Bożego, ten do Niego nie należy. Zastanów się, skąd wzięło się u ciebie rozbicie spowodowane utrapieniem tymi myślami, jeśli nie przez zdradę, która powstała, gdy przekroczyłeś moje polecenie. Często bowiem polecałem ci, abyś nikomu nie mówił o tajemnicach, a ty wielu o nich opowiadałeś. Czyż jestem Chrystusem, który gdy przykazywał nikomu nie mówić, słowo Jego rozgłaszane jest tłumom i wszystkim? Nie zranić myśli bliźniego – taka jest droga Chrystusa, który w zupełnej cichości i łagodności idzie, by zbawić człowieka. Jeśli bowiem człowiek nie stanie się jak okruszek, nie może mieszkać z ludźmi. Zobacz, co Chrystus powiedział swoim uczniom: Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem. Jeśli więc wezwanie twojej miłości do nas pochodzi od Boga, a nie od ludzi, staraj się pozyskać większą wytrwałość. Napisałem ci bowiem to, co niegdyś zostało napisane: Przez wytrwałość zyskacie wasze dusze. Zacznij więc znów pilnować i strzec tego, co ci powiedziałem. Teraz jeszcze nie czas, by to wyjawiać. Bądź zdrów w Panu.


Fragment z książki „Listy” Barsanufiusza i Jana


Zobacz też inne teksty z serii Źródła monastyczne


Skomentuj

Wybór z I tomu „Filokalii”
Możesz pomóc
Darowizna na rzecz projektu FILOKALIA

Kwota: PLN

Dołącz do nas
Praktyka modlitwy Jezusowej

Zapisz się do newslettera

Dołącz do grona zadowolonych subskrybentów i ciesz się z wartościowych tekstów o modlitwie serca. Na bieżąco będziemy informować o postępie prac nad pierwszym przekładem FILOKALII. W nagrodę otrzymasz darmowe E-BOOKI :)