Jak się modlić według św. Jana Kasjana – WSTĘP

przez admin w dziale Filokalia

Święty Jan Kasjan był tajemniczą osobistością. Urodzony prawdopodobnie na terenie dzisiejszej Rumunii w roku 360, wyjechał do Ziemi Świętej, gdzie został mnichem w betlejemskim klasztorze. Wraz ze swym towarzyszem Germanusem wywędrował do Egiptu, gdzie obaj uczyli się ascezy, modlitwy i zasad życia mniszego od Ojców Pustyni. Kasjan stał się wielkim dziedzicem tej tradycji, zachowując ją w sercu przez niespokojne koleje swojego życia: zmuszony uciekać z Egiptu, trafił do Konstantynopola, potem do Rzymu, a ostatecznie do Galii, gdzie w okolicy Marsylii założył dwa klasztory. Znany jest jako autor m.in. Zasad życia wspólnego (De institutis coenobiorum) i Rozmów z Ojcami (Collationes Patrum) i jako postać, która szczególnie wpłynęła na św. Benedykta, autora naszej Reguły.

Dziś pragniemy Was zaprosić do zapoznania się z nauczaniem Jana Kasjana. Ojciec Szymon Hiżycki w kolejnych odcinkach nowej serii portalu PSPO będzie przybliżał nam zasady życia modlitwy zawarte w pismach Kasjana – przede wszystkim w Rozmowach IX i X. Jak sam o. Hiżycki podkreśla, nauka o modlitwie nie jest skierowana jedynie do osób żyjących w określonym stanie, np. mniszym. „Zwłaszcza dziś trzeba sobie to jasno mówić, że nie warto w społeczności chrześcijańskiej przeprowadzać podziału na ludzi mniej lub bardziej świętych z racji samego powołania”. Tyniecki opat zaznacza, że modlitwa – innymi słowy: głęboka, bliska relacja z Bogiem – jest powołaniem każdego chrześcijanina. W tym kontekście tym mocniej wybrzmiewają słowa św. Grzegorza z Nazjanzu: „Dla chrześcijanina modlitwa jest bardziej właściwa niż oddech”.

Warto dodać, że to Jana Kasjana zalicza się do osób, które najmocniej wpłynęły na kształt modlitwy Jezusowej w takim kształcie, w jakim znamy ją dziś. Oczywiście, brak u Kasjana bezpośredniego nakazu, by powtarzać słowa Panie Jezu Chryste, Synu Boży…, jednakże w Rozmowie X z abba Izaakiem pojawia się zachęta do odmawiania modlitwy monologicznej – do pobożnego medytowania nad słowami Boże, wejrzy ku wspomożeniu memu, Panie, pospiesz ku ratunkowi memu (Ps 70,2). Zwyczaj „przeżuwania” (ruminatio) fragmentów Pisma Świętego był powszechny wśród Ojców Pustyni, ta jednak uwaga Kasjana ma tak istotną rangę i wywarła tak znaczny wpływ na tradycję modlitwy monastycznej, że mnich ten wszedł do grona autorów filokalicznych jako jedyny łacinnik. W związku z tym jego pisma znajdziecie też w Filokalii.

Kolejne odcinki ukazywać się będą co tydzień – w formie wideo i pliku .mp3 do pobrania. Waszej uwadze polecamy ten wstępny klip, w którym o. Szymon kreśli profil Jana Kasjana i mówi o tym, kto jest adresatem tych konferencji. Ze swojej strony podpowiadamy: na pewno zaliczacie się do tego kręgu odbiorców, więc nie zwlekajcie – rozpocznijcie swoją podróż z Janem Kasjanem, śladami Ojców Pustyni, w rytmie pulsu głębokiej modlitwy…


skorzystaj z rekolekcji „Oddychać Imieniem” na temat modlitwy Jezusowej – kliknij tutaj


zobacz zestawienie literatury św. Jana Kasjana na blogu wydawniczym


Skomentuj

Wybór z I tomu „Filokalii”
Możesz pomóc
Darowizna na rzecz projektu FILOKALIA

Kwota: PLN

Dołącz do nas
Praktyka modlitwy Jezusowej

Zapisz się do newslettera

Dołącz do grona zadowolonych subskrybentów i ciesz się z wartościowych tekstów o modlitwie serca. Na bieżąco będziemy informować o postępie prac nad pierwszym przekładem FILOKALII. W nagrodę otrzymasz darmowe E-BOOKI :)