ETAPY ŻYCIA DUCHOWEGO [CZ.2]

przez admin w dziale Filokalia

Ktoś może oddawać się zawsze modlitwie, gdy w wielkim spokoju i pobożności skupia swoje myśli pod przewodnictwem rozumu, gdy wnika w głębokości Boga, starając się tam dostąpić słodyczy kontemplacji. Kiedy jednak zabraknie duchowego wyciszenia, staje się to niemożliwe. By osiągnąć ciągłą modlitwę, siły duchowe – poprzez poznanie – muszą dojść do pokoju.

Jeśli śpiewasz pieśń modlitwy dla Boga i przybywa brat, pukając do drzwi twojej celi, nie przedkładaj dzieła modlitwy nad dzieło miłości i nie zaniedbuj brata, który puka. Nie byłoby to miłe Bogu, który pragnie życzliwej miłości, a nie ofiary modlitwy (Mt 9,13; 12,7). Pozostaw więc swój modlitewny dar, przyjmij z miłością brata, zatroszcz się o niego. I dopiero wówczas przyjdź ofiarować Ojcu dar modlitwy (Mt 5,23n), ze łzami i sercem skruszonym, a duch prawy zostanie odnowiony w twoim wnętrzu (Ps 51,19.12).

Tajemnica modlitwy nie dopełnia się w określonym czasie i miejscu. Jeśli ustalasz dla niej godziny, chwile lub miejsca, wówczas próżny staje się pozostały czas, poświęcony innym zajęciom. Modlitwę określa się jako nieustanny ruch umysłu ku Bogu. Jej dziełem jest skierowanie duszy ku sprawom Bożym. Cel zaś – to przylgnięcie myśli do Boga, aby stać się z Nim jednym duchem, jak określa to i mówi Apostoł (1 Kor 6,17).

Zgodnie z porządkiem i stopniami życia oddanego mądrości, na wszelki sposób musimy podążać naprzód i wznosić się gorliwie ku temu, co wyższe – jako ci, którzy zawsze znajdują się w drodze do Boga i nigdy nie zatrzymują się w postępie ku dobru. Dlatego też należy wznosić się od ascezy czynnej do naturalnej kontemplacji stworzenia, od niej zaś ku mistycznej teologii Słowa, by w niej odpocząć od wszelkich form ascezy cielesnej. Wówczas bowiem jesteśmy wyżej niż poniżenie ciała, otrzymujemy jasne poznanie prawdziwego rozeznania. Jeśli jednak nie dostąpiliśmy jeszcze tego poznania, i dlatego nie potrafimy iść ku temu, co przed nami, ani dążyć do stanu bardziej doskonałego, jesteśmy gorsi od tych, którzy żyją według świata. Oni bowiem nie znają warunków postępu, który przynosi nagrodę, ani duchowych stopni, by mogli wznieść się ku temu, co przekracza inne godności i spocząć tam od dążenia, które do tego wiedzie.

Dusza, zupełnie oczyszczona w żarliwości, do której prowadzą ją nieustanne trudy ascezy, zostaje oświecona Bożym światłem. Powoli zaczyna też, w sposób naturalny, widzieć piękno, jakie Bóg jej dał od początku i wzrasta w miłości do swego Stwórcy. Im bardziej – poprzez oczyszczenie – przyjmuje jaśniejące promienie słońca sprawiedliwości (Ml 3,20), które odsłaniają i objawiają jej naturalne piękno, tym więcej też dokłada ona trudów ascezy, aby dojść do większego oczyszczenia. W ten sposób, w czystości, pragnie poznać chwałę otrzymanego daru, na nowo przyjąć dawną szlachetność i odzyskać obraz Stworzyciela – czysty i niezmieszany. Postępuje dalej w swych trudach, aż zostanie oczyszczona od wszelkiej plamy i zmazy, i będzie godna kontemplować Boga i z Nim rozmawiać.

Uchyl zasłony sprzed oczu moich, a będę rozważać cuda Twego prawa (119,18) – woła do Boga ten, kto zakryty jest jeszcze mgłą trosk doczesnych. Nieznajomość, jaka cechuje umysł ziemski, staje się mgłą i głęboką nieprzejrzystością, zakrywającą widzenie duszy. Okrywa ciemnościami i mrokiem jej zdolność pojmowania rzeczy Bożych i ludzkich. Przeszkadza jej wytężać wzrok ku promieniom Boskiego światła, albo cieszyć się dobrami, których ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć (1 Kor 2,9). Kiedy jednak, poprzez nawrócenie i skruchę, oczy duszy zostaną odsłonięte, widzi ona w sposób czysty, słyszy poznając i pojmuje rozumem. Stopnie w swym sercu określił dla takich myśli (Ps 84,6). Odtąd, doświadczając ich słodyczy, osiąga coraz jaśniejsze poznanie. Przez słowo też Bożej mądrości opowiada każdemu o wielkich dobrach, jakie Bóg przygotował dla tych, którzy Go miłują (1 Kor 2,10). Zachęca też wszystkich, aby poprzez wiele walk i łez doszli do uczestnictwa w tych darach.


św. Niketas Stetatos – fragment z książki „Filokalia. Teksty o modlitwie serca”


Skorzystaj z zestawu do modlitwy Jezusowejwejdź do naszej księgarni on-line


Skomentuj

Wybór z I tomu „Filokalii”
Możesz pomóc
Darowizna na rzecz projektu FILOKALIA

Kwota: PLN

Dołącz do nas
Praktyka modlitwy Jezusowej

Zapisz się do newslettera

Dołącz do grona zadowolonych subskrybentów i ciesz się z wartościowych tekstów o modlitwie serca. Na bieżąco będziemy informować o postępie prac nad pierwszym przekładem FILOKALII. W nagrodę otrzymasz darmowe E-BOOKI :)