AUTORZY FILOKALII [CZ.8] – ŚW. JAN KLIMAK

przez admin w dziale Filokalia

Należy do najbardziej popularnych wschodnich pisarzy ascetycznych. Uważa się go za ojca hezychazmu. Ze względu na swą wiedzę i mądrość nazywany jest Scholastykiem, powszechnie zaś znany pod imieniem Klimaka – z racji tytułu jego głównego dzieła Drabina do nieba (gr. klimax, drabina).

W wieku 16 lat został mnichem w klasztorze na Synaju, później przez pół wieku wiódł życie pustelnicze, u stóp góry, na której Mojżesz spotkał się z Bogiem. Przez krótki czas był też przełożonym synajskiej wspólnoty.

Drabina do nieba stanowi sumę nauczania Ojców Pustyni, chociaż zasadniczo wynika z wewnętrznego doświadczenia samego Jana Klimaka. Pismo należy do klasycznych dzieł duchowości wschodniej.

Synajski asceta wykazywał, że na duchowy rozwój człowieka składa się wiele etapów, wiodących aż do stanów mistycznych, a więc do pełnego zjednoczenia z Bogiem. Nawiązując do wizji Jakuba i obrazu trzydziestu ukrytych lat życia Jezusa, Klimak opisał drogę duchowego rozwoju, wznoszącą się poprzez trzydzieści stopni „duchowej drabiny”. Poszczególne jej etapy wyznaczają: walka z wadami, opanowywanie myśli, wyzbywanie się trosk i potrzeb, rozwijanie cnót, dążenie do wewnętrznego pokoju i skupienia (hezychii) oraz nieustannej czci Boga.

W wyborze tekstów zamieszczone zostały dwa zasadnicze rozdziały dzieła Jana Klimaka: Stopień 27 poświęcony hezychii, czyli wewnętrznemu wyciszeniu i Stopień 28 traktujący o modlitwie. Oba są ze sobą ściśle związane, duchowy pokój bowiem stanowi podstawę modlitwy. Hezychasta dąży do osiągnięcia wewnętrznej czujności i uwagi, ciszy i skupienia, „straży serca” tak, by nieustannie móc stawać w obecności Boga. Ideałem jest dla niego modlitwa pokoju, pozbawiona wszelkich wyobrażeń. Osiąga się ją poprzez nieustanną pamięć o Chrystusie, obecnym w nas i prze­mieniającym człowieka, który się modli.

Hezychazm, jaki pojawiał się wraz z Janem Klimakiem, rozwijał się wśród mnichów synajskich, następnie zaś w klasztorach na Górze Atos. Wiernymi czytelnikami Drabiny do nieba byli hezychaści bizantyńscy XIII i XIV wieku, którzy praktykowali łączenie modlitwy wewnętrznej z od­dychaniem. Teofan włączył to dzieło do Filokalii rosyjskiej, to jest Dobrotolubia.


ks. Józef Naumowicz (notka biograficzna z wyboru tekstów z Filokalii)


Skomentuj

Wybór z I tomu „Filokalii”
Możesz pomóc
Darowizna na rzecz projektu FILOKALIA

Kwota: PLN

Dołącz do nas
Praktyka modlitwy Jezusowej

Zapisz się do newslettera

Dołącz do grona zadowolonych subskrybentów i ciesz się z wartościowych tekstów o modlitwie serca. Na bieżąco będziemy informować o postępie prac nad pierwszym przekładem FILOKALII. W nagrodę otrzymasz darmowe E-BOOKI :)