ASCEZA CIAŁA, DUCHOWA WALKA I MODLITWA [CZ.4]

przez admin w dziale Filokalia

Nie odrzucajmy trudów ascezy cielesnej. Jak bowiem zboże wyrasta z ziemi, tak też z tego wysiłku powstaje duchowa radość i doświadczanie dóbr.

Nie stawiajmy oporu sumieniu, które mówi nam o tym, co służy zbawieniu i wskazuje, jak postępować; nieustannie też przypomina o naszych zadaniach i obowiązkach. Czyni to zwłaszcza wówczas, gdy staje się oczyszczone za pomocą czynnej, skutecznej i starannej czujności umysłu. Wtedy, z racji na swą czystość, sumienie wydaje stosowne, wyraźne i pewne osądy. Z tych właśnie powodów nie należy go oszukiwać. W naszym wnętrzu zwiastuje ono bowiem życie miłe Bogu. Surowo oskarża duszę, gdy pogrąża ona serce w grzechu. Wskazuje też, jak podnieść się z upadku, napomina upadłe serce do skruchy, ukazuje środek zaradczy i przyjaźnie mu go podsuwa.

Gdy rozpala się drwa, najpierw unosi się dym, dokuczliwy dla oczu. Później jednak ukazuje się światło płomienia, cieszące wzrok. Także uwaga, gdy jest nieustannie skupiona, zaczyna nam ciążyć. Kiedy jednak wzywasz Jezusa w modlitwie, oświeca On serce. Pamięć o Nim przynosi bowiem duchową światłość i największe dobra.

Niemożliwe jest, aby człowiek, który oddaje się złym myślom, wolny był od grzechów w działaniu zewnętrznym. Podobnie niemożliwe jest, by ten, kto nie wykorzenia z serca złych myśli, nie przekształcał ich w złe uczynki…

Najpierw następują podszepty, później przystąpienie do nich, potem zgoda, zniewolenie, wreszcie namiętność powstająca z przyzwyczajenia i ciągłości. Oto jest zwycięstwo wroga w walce z nami. Tak właśnie określają to święci Ojcowie.

Wielu mnichów nie dostrzega szkody, jakiej doznaje umysł od złych duchów. Oddają się oni praktykom i walczą o właściwe postępowanie, nie dbają zaś o umysł, gdyż są prości i nieświadomi. Przechodzą przez życie, jak myślę, nie zakosztowawszy czystości serca, nie znając całkowicie wewnętrznych mroków namiętności. Iluż więc nie wie nic o walce, o której mówi Paweł (Ef 6,12), ani też nie zaznało jej w doświadczeniu. Uważają, że wyłącznie grzechy uczynkowe są upadkami, nie biorąc pod uwagę porażek i zwycięstw poniesionych w myśli. Oczywiste jest, że nawet wzrok nie dostrzeże tej walki, gdyż jest ona skryta i poznawalna tylko Bogu, jedynemu sędziemu zawodów, oraz w sumieniu tego, który walczy. W związku z tym, jak sądzę, napisane zostały słowa Pisma Świętego: Powiedzieli „Pokój”, podczas gdy pokoju nie było (Ez 13,10). Módlmy się za braci, których prostota stawia w takim stanie i pouczmy ich, o ile to możliwe, aby unikali zła, popełnianego czynem. Tych zaś, których napełnia Boże pragnienie oczyszczenia duchowego wzroku, czeka inne dzia­ła­nie w Chrystusie oraz inna tajemnica.


św. Filoteusz z Synaju – fragment z książki „Filokalia. Teksty o modlitwie serca”


Skorzystaj z zestawu do modlitwy Jezusowejwejdź do naszej księgarni on-line


Skomentuj

Wybór z I tomu „Filokalii”
Możesz pomóc
Darowizna na rzecz projektu FILOKALIA

Kwota: PLN

Dołącz do nas
Praktyka modlitwy Jezusowej

Zapisz się do newslettera

Dołącz do grona zadowolonych subskrybentów i ciesz się z wartościowych tekstów o modlitwie serca. Na bieżąco będziemy informować o postępie prac nad pierwszym przekładem FILOKALII. W nagrodę otrzymasz darmowe E-BOOKI :)